தனிமை

பறக்கின்றபோது
சேர்ந்து பறந்தாலும்
இருக்கின்றது என்னவோ
தனிமையின் கூட்டில்தான்.

பூப்பறிக்க கூடவந்தவர்கள்
முள்ளெரிக்க
முகம் சுழிக்கின்றார்கள்
காத்திருப்பது
உனக்காக என்றால்
கனவுகளாவது
மிச்சமிருக்கும்.
எதற்காக
விழித்திருக்கின்றேன்
தெரியவில்லை
இமைகள் இல்லாத
விழிகள்
தூக்கமில்லாத
தூக்குத்தண்டனை
சூரியதேவதை
இருட்டு அரக்கனிடம்
என் விடியல்களைப்
பணயம் வைத்து
தன் வெளிச்சத்தை
மீட்டுக்கொண்டாள்.

– புதியமாதவி